Shloka 27
Karṇa-parva Adhyāya 20 — Yudhiṣṭhira–Duryodhana Encounter and Escalation of Arms
उस समय जब कौरव, पांचाल तथा पाण्डव योद्धा परिश्रमपूर्वक युद्धमें लगे हुए थे, सभी सैनिक रणभूमिमें अपने प्यारे प्राणोंका मोह छोड़कर एक-दूसरेको मारने लगे ।। सुसंनद्धा: कवचिन: सशिरस्त्राणभूषणा: । गदाभिर्मुसलै क्षान्ये परिघचैश्ञ महाबला:,माननीय नरेश! कमर कसे, कवच बाँधे तथा शिरस्त्राण एवं आभूषण धारण किये हुए महाबली योद्धा गरजते, उछलते-कूदते और एक-दूसरेको ललकारते हुए कालदण्डके समान गदा, मूसल और परिघ उठाये परस्पर धावा बोल रहे थे
sañjaya uvāca | tadā yatra kauravāḥ pāñcālāś ca pāṇḍavāś ca yodhāḥ pariśramapūrvakaṃ yuddhe pravṛttāḥ, sarve sainikā raṇabhūmau priyaprāṇamohaṃ tyaktvā parasparaṃ jaghnire || susaṃnaddhāḥ kavacinaḥ saśirastrāṇabhūṣaṇāḥ | gadābhir musalaiś cānye parighaiś ca mahābalāḥ, mānanīya nareśa! kaṭiṃ baddhvā kavacaṃ baddhvā śirastrāṇaṃ bhūṣaṇāni ca dhārayitvā, garjantaḥ plavantaḥ parasparaṃ samāhvayantaś ca kāladaṇḍasamaiḥ gadā-musalapari-ghair anyonyam abhidhāvanta ||
সেই সময় কৌৰৱ, পাঞ্চাল আৰু পাণ্ডৱ যোদ্ধাসকল শ্ৰমপূৰ্বক যুঁজত নিমগ্ন থাকোঁতে, সকলো সৈন্যই ৰণভূমিত প্ৰিয় প্ৰাণৰ মোহ ত্যাগ কৰি একে-অন্যক বধ কৰিবলৈ ধৰিলে। সুসজ্জিত, কবচধাৰী, শিৰস্ত্ৰাণ আৰু অলংকাৰ পিন্ধা মহাবলী যোদ্ধাসকলে গর্জন কৰি, লাফাই-কুদাই, পৰস্পৰক আহ্বান জনাই, যমদণ্ডসম গদা, মুসল আৰু পৰিঘ তুলি একে-অন্যৰ ওপৰত ধাৱা কৰিলে।
संजय उवाच