Shloka 34
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
ततो भास्करवर्णाभमञ्जोगतिमयस्मयम् । ससर्ज तोमरं भीम: प्रत्यमित्राय यत्नवान्,तब भीमसेनने सूर्यके समान प्रकाशमान तथा सीधी गतिसे जानेवाले एक लोहमय तोमरको अपने शत्रुपर प्रयत्नपूर्वक छोड़ा त॑ चरन्तं महारज्जे निस्त्रिंशवरधारिणम्
tato bhāskaravarṇābham añjogatimaya-smayam | sasarja tomaraṃ bhīmaḥ pratyamitrāya yatnavān ||
সঞ্জয়ে ক’লে—তাৰ পিছত ভীমে সম্পূৰ্ণ প্ৰয়াসে সূৰ্যসম দীপ্ত, লৌহময়, সোজা আৰু দ্ৰুতগতিসম্পন্ন এটা তোমৰ প্ৰতিশত্ৰুৰ ফালে নিক্ষেপ কৰিলে। সি ৰণমাজত অচ্যুত বেগে যেন মৃত্যুদূত হৈ ধাৱিত হ’ল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ethic (kṣatriya-dharma): in a righteous war, a fighter must act with focused effort and skill, even when the action is violent. It frames resolve and disciplined execution as central battlefield virtues.
Sañjaya narrates that Bhīma hurls a sun-bright, straight-flying iron tomara at his enemy, emphasizing the weapon’s radiance and direct, forceful trajectory.