Shloka 15
सुनीतैरिह सर्वार्थि्दैवमप्यनुलोम्यते । ते वयं प्रवरं नृणां सर्वैर्गुणगणैर्युतम्,“यदि सारे कार्य उत्तम नीतिके अनुसार किये जायाँ तो उनके द्वारा दैवको भी अनुकूल किया जा सकता है; अतः भारत! हमलोग सर्वगुणसम्पन्न नरश्रेष्ठ कर्णका ही सेनापतिके पदपर अभिषेक करेंगे और इन्हें सेनापति बनाकर हमलोग शत्रुओंकोी मथ डालेंगे
saṃjaya uvāca | sunītair iha sarvārthair daivam apy anulomyate | te vayaṃ pravaraṃ nṛṇāṃ sarvair guṇagaṇair yutam |
সঞ্জয়ে ক’লে—ইয়াত যদি সকলো কাৰ্য সুনীতি আৰু ধৰ্মসন্মত আচৰণ অনুসাৰে সম্পন্ন কৰা হয়, তেন্তে দেৱভাগ্যও অনুকূল হয়। সেয়ে, হে ভাৰত! আমি নৰশ্ৰেষ্ঠ, সৰ্বগুণসমূহেৰে যুত কৰ্ণক সেনাপতি পদত অভিষিক্ত কৰিম; আৰু তেওঁক সেনাপতি কৰি শত্রুসকলক মথি পেলাম।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse asserts the Mahābhārata’s recurring nīti-idea that disciplined, ethical, and well-planned action (sunīti) can shape outcomes so strongly that even ‘daiva’ (destiny) appears to turn favorable—emphasizing human agency guided by right policy.
Sañjaya reports a strategic resolve on the Kaurava side: they decide to consecrate Karṇa, praised as the foremost man endowed with many virtues, as the army’s commander, expecting that under his leadership they will defeat and crush the enemy.