Shloka 6
कर्णसेनापत्यारम्भः — Karṇa’s Appointment and the Report to Dhṛtarāṣṭra
Chapter 1
उषितास्ते निशां तां तु दुर्योधननिवेशने । चिन्तयन्त: परिक्लेशान् पाण्डवानां महात्मनाम्,विशेषतः सूतपुत्र कर्ण, राजा दुर्योधन, दुःशासन तथा महाबली सुबलपुत्र शकुनि--ये चारों उस रातको दुर्योधनके ही शिविरमें रहे और महात्मा पाण्डवोंको जो बड़े-बड़े क्लेश दिये गये थे; उनका चिन्तन करते रहे
uṣitās te niśāṃ tāṃ tu duryodhana-niveśane | cintayantaḥ parikleśān pāṇḍavānāṃ mahātmanām | viśeṣataḥ sūtaputraḥ karṇaḥ rājā duryodhanaḥ duḥśāsanaḥ tathā mahābalī subalaputraḥ śakuniḥ |
বৈশম্পায়নে ক’লে—তেওঁলোকে সেই ৰাতি দুৰ্যোধনৰ শিবিৰতেই কটালে আৰু মহাত্মা পাণ্ডৱসকলৰ ওপৰত আৰোপ কৰা ঘোৰ কষ্টসমূহৰ কথা ভাবি থাকিল। বিশেষকৈ সূতপুত্ৰ কৰ্ণ, ৰজা দুৰ্যোধন, দুঃশাসন আৰু মহাবলী সুবলপুত্ৰ শকুনি—এই চাৰিজন তাতেই থাকি, অন্যায় শোধৰাবলৈ নহয়, বৈৰ আগবঢ়াবলৈ মন স্থিৰ কৰি সেই দুখবোৰেই মনন কৰিলে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral psychology of adharma: instead of remorse and restitution, the antagonists dwell on the suffering they caused the righteous, reinforcing hostility. It implicitly contrasts noble endurance (mahātmanām pāṇḍavānām) with the corrosive fixation on harming others.
On the eve of the Karṇa Parva events, Duryodhana, Karṇa, Duḥśāsana, and Śakuni spend the night together in Duryodhana’s camp, reflecting on the major troubles imposed on the Pāṇḍavas—setting the tone for continued strategic and hostile action.