Shloka 453
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
अवध्यो<यं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम । राजन्! उनकी माता पर्णाशा अपने पुत्रके लिये वरुणसे बोली--'प्रभो! मेरा यह पुत्र संसारमें शत्रुओंके लिये अवध्य हो'
avadhyo 'yaṁ bhavel loke śatrūṇāṁ tanayo mama | rājan! asya mātā parṇāśā putrārthaṁ varuṇaṁ praty uvāca— “prabho! mama eṣa putraḥ saṁsāre śatrubhyo 'vadhyaḥ syāt” |
সঞ্জয়ে ক’লে—“হে ৰাজন! মোৰ এই পুত্ৰ যেন এই লোকত শত্রুবোৰৰ বাবে অবধ্য হয়।” পুত্ৰৰ বাবে বৰ বিচাৰি তাৰ মাতৃ পৰ্ণাশাই বৰুণক ক’লে—“প্ৰভু! মোৰ এই সন্তান যেন এই জগতত শত্রুৰ হাতত নিহত নহয়।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the human impulse to seek protection for loved ones through divine favor, while implicitly raising an ethical tension: in a dharmic war, personal boons and partialities can conflict with the larger moral order and the inevitability of consequences.
Sañjaya recounts to King Dhṛtarāṣṭra that a mother, Parṇāśā, petitions the deity Varuṇa for a boon that her son should be ‘avadhya’—not slayable by enemies—framing the son’s exceptional protection within the unfolding war narrative.