Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
ततो भोजो नरव्याप्रो दुर्धर्ष कुरुसत्तमम् | अविध्यत् तूर्णमव्यग्रो दशभि: कड्कपत्रिभि:,तब पुरुषसिंह कृतवर्माने कुरुकुलके श्रेष्ठ एवं दुर्धर्ष वीर अर्जुनको कंकपत्रयुक्त दस बाणोंद्वारा तुरंत ही घायल कर दिया। उस समय उसके मनमें तनिक भी व्यग्रता नहीं हुई
tato bhojo naravyāghro durdharṣaḥ kurusattamam | avidhyat tūṛṇam avyagro daśabhiḥ kaṅkapatribhiḥ ||
তাৰ পিছত ভোজবংশীয় নৰব্যাঘ্ৰ, দুৰ্ধর্ষ কৃতৱৰ্মাই—মন একেবাৰে ব্যগ্ৰ নকৰাকৈ—কুৰুশ্ৰেষ্ঠ অৰ্জুনক কঙ্কপত্ৰযুক্ত দহটা বাণে তৎক্ষণাৎ বিদ্ধ কৰিলে।
संजय उवाच
The verse highlights steadiness (avyagratā) as a warrior-virtue: even while inflicting or receiving harm in a righteous battle, one should remain composed and focused on duty rather than being driven by agitation, fear, or rage.
Sañjaya reports that Kṛtavarmā, a formidable Bhoja warrior, quickly wounds Arjuna—described as the foremost of the Kurus—with ten feather-fletched arrows, doing so without any sign of mental disturbance.