Shloka 6
द्रोणपर्व — द्विनवति-तमोऽध्यायः
Sātyaki Pressed by Kauravas; Duryodhana and Kṛtavarmā Engagements
स काजञ्चनविचित्रेण कवचेन समावृत: । जाम्बूनदशिरस्त्राण: शूरस्तीव्रपराक्रम:,उसने अपने-आपको सुवर्णमय विचित्र कवचके द्वारा ढक लिया था, उसके मस्तकपर जाम्बूनद सुवर्णका बना हुआ शिरस्त्राण (टोप) शोभा पा रहा था। वह दुःसह पराक्रम करनेवाला शूरवीर था
sa kāñcanavicitreṇa kavacena samāvṛtaḥ | jāmbūnadaśirastrāṇaḥ śūras tīvraparākramaḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—সেই বীৰে বিচিত্ৰ স্বৰ্ণময় কবচ পৰিধান কৰিছিল; তাৰ মস্তকত জাম্বূনদ স্বৰ্ণে নিৰ্মিত শিৰস্ত্ৰাণ দীপ্তিময় হৈ উঠিছিল। সি আছিল তীব্ৰ পৰাক্ৰমশালী শূৰ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the outward signs of a kṣatriya’s readiness—armor, helmet, and proclaimed valor—while implicitly reminding the listener that in war, splendor and strength do not remove the ethical gravity of violence; they only show resolve to act within one’s chosen duty.
Sañjaya describes a warrior preparing for combat: he dons an ornate golden cuirass and a Jāmbūnada-gold helmet, emphasizing his formidable prowess as the battle action intensifies in Droṇa Parva.