Shloka 14
अलम्बुस-वधः
The Neutralization of Alambusa
समिद्धिः सपवित्राभिरग्निमाहुतिभिस्तथा । मन्त्रपूताभिररचिर त्वा निश्चक्राम गृहात् ततः,वहाँ पवित्री (कुशके दो पत्तों)-सहित समिधाओं तथा मन्त्रपूत आहुतियोंसे अग्निदेवकी पूजा करके वे उस अग्निहोत्रगृहसे बाहर निकले
samiddhiḥ sapavitrābhir agnim āhutibhis tathā | mantrapūtābhir arcitvā niścakrāma gṛhāt tataḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—তাত পবিত্ৰ কুশসহ সমিধা দি অগ্নি প্ৰজ্বলিত কৰি, মন্ত্রে পবিত্ৰ কৰা আহুতি অৰ্পণ কৰি অগ্নিদেৱক বিধিমতে পূজা কৰিলে; তাৰ পাছত তেওঁ অগ্নিহোত্ৰগৃহৰ পৰা বাহিৰ ওলাই আহিল। যুদ্ধৰ মাজতো নিৰ্দিষ্ট কৰ্ম আৰু অন্তঃশুচিতা ত্যাগ নকৰাৰ নীতি ইয়াত প্ৰকাশ পায়।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ritual and moral discipline: actions—especially in tense, war-bound circumstances—should be preceded by purification, mantra-sanctified intention, and reverence for dharma, symbolized by proper worship of Agni.
Sañjaya narrates that the person concerned performs a fire-rite: kindles the fire with samidh and pavitra-kuśa, offers mantra-purified oblations, worships Agni, and then exits the ritual chamber.