Shloka 9
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
शतं निष्कसहस्राणि गवां चाप्ययुतानि षट् । उत्थायोत्थाय स प्रादात् परिसंवत्सरान् शतम्,वे सौ वर्षोतक प्रतिदिन प्रातःकाल उठकर एक लाख साठ हजार गौ, दस हजार अभ्व तथा एक लाख स्वर्णमुद्रा दान करते थे
śataṁ niṣkasahasrāṇi gavāṁ cāpy ayutāni ṣaṭ | utthāyotthāy sa prādāt parisaṁvatsarān śatam ||
নাৰদে ক’লে—তেওঁ পুৱতি নিশাতে পুনঃপুনঃ উঠি পূৰ্ণ এশ বছৰ ধৰি দান কৰিছিল—নিষ্ক (সোণৰ মুদ্ৰা) শত সহস্ৰ, আৰু গাইও ষাঠি হাজাৰ। এই শ্লোকে দীঘলীয়া সময় ধৰি প্ৰতিদিন চলা শৃঙ্খলিত দানক উজ্জ্বল কৰে—দান একবাৰৰ প্ৰদৰ্শন নহয়, স্থিৰ ধৰ্মাচাৰ বুলি দেখুৱায়।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma is strengthened through consistent, long-term generosity. Ethical giving is portrayed as a disciplined daily vow sustained over years, not merely an occasional act.
Nārada describes a person’s extraordinary pattern of charity: rising each day and repeatedly giving vast wealth—gold (niṣkas) and large numbers of cows—continuously for a hundred years, emphasizing the scale and regularity of the donations.