Shloka 18
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
यत्र भोजनशिष्टस्य पर्वता: पञज्चविंशति:,उस यज्ञमें खाने-पीनेसे बचे हुए अन्नके पचीस पर्वत शेष थे। रसोंको कौशलपूर्वक प्रवाहित करनेवाली कितनी ही छोटी-छोटी नदियाँ तथा वस्त्र, आभूषण और सुगन्धित पदार्थोंकी विभिन्न राशियाँ भी उस समय शेष रह गयी थीं
yatra bhojana-śiṣṭasya parvatāḥ pañcaviṃśatiḥ
নাৰদে ক’লে— সেই যজ্ঞত ভোজনৰ পিছত অৱশিষ্ট অন্ন পঁচিশটা পৰ্বতসম ঢিপ হিচাপে ৰৈ গ’ল। নানাবিধ ৰস আৰু স্বাদ কৌশলে বোৱাই নিয়া বহু সৰু সৰু নালা-ধাৰাও তেতিয়া অৱশিষ্ট আছিল; লগতে বস্ত্ৰ, অলংকাৰ আৰু সুগন্ধি দ্ৰব্যৰ বিভিন্ন ভঁৰালও শেষ ৰ’ল।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immense surplus produced by a grand sacrifice and implicitly points to dharmic stewardship: abundance should culminate in proper distribution (dāna), hospitality, and responsible use rather than waste or pride.
Nārada is describing the scale of a particular yajña: after feeding participants, enormous quantities still remained—likened to twenty-five mountains of leftover food—along with streams of flavored liquids and large stores of clothing, ornaments, and perfumes.