Droṇa-parva Adhyāya 49: Yudhiṣṭhira’s Lament and Strategic Foreboding after Abhimanyu’s Fall
दौ:शासनिरथं साश्वं गदया समपोथयत् । इसके बाद दस वसातीय रथियोंको मार डाला। केकयोंके सात रथों और दस हाथियोंको मारकर दुःशासनकुमारके घोड़ोंसहित रथको भी गदाके आघातसे चूर-चूर कर डाला ।। ८$ || ततो दौ:शासनि: क्रुद्धो गदामुद्यम्य मारिष
dauḥśāsanirathaṃ sāśvaṃ gadayā samapothayat | tato dauḥśāsaniḥ kruddho gadām udyamya māriṣa ||
তাৰ পাছত সি গদাৰ আঘাতে দুঃশাসনপুত্ৰৰ অশ্বসহ ৰথখন চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰি পেলালে। তেতিয়া দুঃশাসনপুত্ৰ ক্ৰোধে জ্বলি—হে প্ৰিয়—গদা তুলি প্ৰতিঘাতৰ বাবে উদ্যত হ’ল।
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) fuels retaliation and intensifies destruction; in dharmic terms, loss of self-control on the battlefield leads to further adharma-like excess even within the frame of kṣatriya warfare.
A warrior crushes Duḥśāsana’s son’s horse-chariot with a mace; immediately afterward, the son—furious—raises his own mace to counterattack, signaling the next exchange in the duel.