द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
कलायपुष्पवर्णस्तु श्वेतलोहितराजय: । रथसेनं हयश्रेष्ठा: समूहुर्युद्धदुर्मदम्,जिनके रंग केरावके फ़ूलके समान हैं, जिनकी रोमराजि श्वेतलोहित वर्णकी है, ऐसे श्रेष्ठ घोड़ोंने रणदुर्मद रथसेनको संग्रामभूमिमें पहुँचाया
kālāyapuṣpavarṇas tu śvetalohitarājayaḥ | rathasenaṃ hayaśreṣṭhāḥ samūhur yuddhadurmadam ||
সঞ্জয় ক’লে—কলায় ফুলৰ দৰে বৰ্ণৰ, শ্বেত-লোহিত ৰেখাৰে চিহ্নিত শ্ৰেষ্ঠ অশ্বে যুদ্ধোন্মত্ত ৰথসেনক ৰণভূমিলৈ পোৱাই দিলে।
संजय उवाच
The verse highlights the psychological force of yuddha-durmada—battle-intoxication—showing how martial pride and momentum can drive a warrior forward, a recurring ethical tension in the epic where valor often coexists with moral peril.
Sañjaya describes Rathasena (Karṇa) being brought to the battlefield by superb horses distinguished by their flower-like coloration and white-red streaked markings.