Shloka 60
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
समुद्रसेनपुत्र॑ तु सामुद्रा रुद्रतेजसम् । अथवा: शशाड्कसदृशा श्वन्द्रसेनमुदावहन्,समुद्रसेनके पुत्र, भयानक तेजसे युक्त चन्द्रसेनको चन्द्रमाके समान सफेद रंगवाले समुद्री घोड़ोंने युद्धभूमिमें पहुँचाया
samudrasenaputraṁ tu sāmudrā rudratejasam | athavā śaśāṅkasadṛśāḥ śvandrāsenaṁ mudāvahan |
সঞ্জয় ক’লে—সমুদ্রসেনৰ পুত্ৰ, ৰুদ্ৰসম ভয়ংকৰ তেজে দীপ্ত শ্বন্দ্ৰসেনক চন্দ্ৰসম শ্বেতবৰ্ণ সমুদ্রজাত অশ্বে যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ বহন কৰি আনিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse is primarily descriptive rather than didactic: it underscores how war magnifies raudra (fierce) energies—radiance likened to Rudra—and how epic narration uses striking imagery (moon-white sea-horses) to convey the awe and dread surrounding martial prowess.
Sañjaya describes a warrior—Śvandrāsena, son of Samudrasena—being brought onto the battlefield by ocean-bred horses. A variant phrasing highlights the horses’ moon-like whiteness, emphasizing the dramatic entrance amid the ongoing combat in Droṇa Parva.