Shloka 146
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
स्वै: स्वै: सैन्यै: परिवृता मत्स्यराजानमन्वयु: । द्रपदके पीछे सम्पूर्ण महारथियोंके साथ राजा विराट शीघ्रतापूर्वक चल रहे थे। केकयराजकुमार, शिखण्डी तथा धृष्टकेतु--ये अपनी-अपनी सेनाओंसे घिरकर मत्स्यराज विराटके पीछे चल रहे थे
svaiḥ svaiḥ sainyaiḥ parivṛtā matsyarājānam anvayuḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—নিজ নিজ সৈন্যদলেৰে পৰিবৃত হৈ তেওঁলোকে সকলোৱে মৎস্যৰাজ বিরাটক অনুসৰণ কৰিলে। দ্ৰুপদৰ পিছফালে সমগ্ৰ মহাৰথীসকলৰ সৈতে ৰজা বিরাট দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়ি গৈ আছিল। কেকয়ৰাজকুমাৰ, শিখণ্ডী আৰু ধৃষ্টকেতু—তেওঁলোকেও নিজ নিজ বাহিনীসহ মৎস্যৰাজৰ পিছফালে আগবাঢ়িল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined coordination among allied kings and commanders: each leader advances with his own contingent, maintaining order and loyalty within a larger coalition—an aspect of kṣatriya-dharma in wartime.
Sañjaya describes the allied Pāñcāla-Matsya side moving in formation: after Drupada, King Virāṭa proceeds quickly with many great warriors, while the Kekaya prince, Śikhaṇḍin, and Dhṛṣṭaketu follow behind Virāṭa, each surrounded by his own troops.