Shloka 326
नेच्छामि तदहं द्रष्टं मित्राणां व्यसनं महत् । “भरतश्रेष्ठ! तुम्हारे ऐसा करनेपर मैं पुण्यवानोंके लोकोंमें जाऊँगा। तुममें जितनी शक्ति और बल है, वह सब शीघ्र मेरे ऊपर दिखाओ; क्योंकि मैं अपने मित्रोंका वह महान् संकट नहीं देखना चाहता हूँ
na icchāmi tad ahaṃ draṣṭuṃ mitrāṇāṃ vyasanaṃ mahat |
মই মোৰ বন্ধুসমূহৰ ওপৰত নামি অহা সেই মহা বিপৰ্যয় দেখা নোখোজোঁ। হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! তুমি যদি এনেদৰে কৰ, তেন্তে মই পুণ্যৱানসকলৰ লোকলৈ গমন কৰিম। তোমাৰ যিমান শক্তি আৰু বল আছে, সেয়া সকলো শীঘ্ৰে মোৰ ওপৰত দেখুৱাও; কিয়নো মই মোৰ বন্ধুসমূহৰ সেই মহা সংকট দেখা নোখোজোঁ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid righteous duty and the momentum of war, the heart recoils from needless suffering—this line foregrounds the ethical tension between obligation and compassion, and the human cost of conflict.
Sanjaya, narrating events to Dhritarashtra, voices an aversion to witnessing a severe disaster overtaking those regarded as friends/allies, emphasizing the looming tragedy within the battlefield narrative.