Shloka 31
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
वहाँ आते हुए महाधनुर्धर युद्धदुर्मद सात्यकिको राधापुत्र कर्णने सीधे जानेवाले दस बाणोंसे बींध डाला ।। त॑ सात्यकिर्महाराज विव्याध दशभि: शरै: | पश्यतां सर्ववीराणां मा गास्तिछेति चाब्रवीत्,महाराज! तब सात्यकिने भी समस्त वीरोंके देखते-देखते कर्णको दस बाणोंसे घायल कर दिया और कहा--'खड़े रहो, भाग न जाना”
taṁ sātyakir mahārāja vivyādha daśabhiḥ śaraiḥ | paśyatāṁ sarvavīrāṇāṁ mā gās tiṣṭheti cābravīt ||
সঞ্জয়ে ক’লে—হে মহাৰাজ! তেতিয়া মহাধনুৰ্ধৰ, যুদ্ধত উন্মত্ত সাত্যকিয়ে সকলো বীৰে চাই থকা অৱস্থাত ৰাধাপুত্ৰ কৰ্ণক সোজাকৈ উৰি যোৱা দহটা শৰৰে বিদ্ধ কৰিলে; আৰু বিদ্ধ কৰি ক’লে—“ঠিয় হৈ থাক, পলাই নাযাবা!”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: steadfastness and courage in battle. Sātyaki’s command—“Do not go; stand firm”—frames retreat as a loss of honor and makes valor a publicly witnessed ethical demand.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Sātyaki pierces Karṇa with ten arrows in full view of the assembled warriors and then taunts/exhorts him to hold his ground rather than flee.