Shloka 163
ततो मुमोच नाराचान् द्रौणिस्तांश्व॒ सहस्रशः | तावप्यग्निशिखप्रख्यैर्जघ्नतुस्तस्य मार्गणान्,तब अभश्वत्थामाने भी उनपर सहस्रों नाराच चलाये। धृष्टद्युम्म और घटोत्कचने भी अग्निशिखाके समान तेजस्वी बाणोंद्वारा अश्वत्थामाके नाराचोंको काट डाला
tato mumoca nārācān drauṇis tāñ śata-sahasraśaḥ | tāv apy agni-śikhā-prakhyair jaghnatus tasya mārgānān ||
সঞ্জয়ে ক’লে—তাৰ পিছত দ্ৰোণিপুত্ৰ অশ্বত্থামাই সহস্ৰশঃ নাৰাচ বাণ নিক্ষেপ কৰিলে; কিন্তু সেই দুয়োজনে অগ্নিশিখাৰ দৰে দীপ্ত বাণে তাৰ নিক্ষিপ্ত অস্ত্ৰসমূহ ছেদন কৰি পেলালে।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a violent setting, the episode highlights disciplined agency: skilled warriors are expected to counter a harmful barrage effectively, limiting damage to the wider force. Martial excellence here functions as a form of responsibility—checking excess destruction rather than letting it spread.
Aśvatthāman unleashes massive volleys of nārāca arrows. Dhṛṣṭadyumna and Ghaṭotkaca respond by cutting down those incoming missiles with blazing, fire-like arrows, neutralizing the attack mid-flight.