Shloka 5
अलायुधस्य भीमवधसंकल्पः
Alāyudha’s Resolve to Confront Bhīma
प्रियमेतदुपश्रुत्य त्वत्त: पुष्करलोचन,“कमलनयन कृष्ण! जैसे तैरनेकी इच्छावाला पुरुष समुद्रका पार नहीं पाता, उसी प्रकार आपके मुखसे यह प्रिय समाचार सुनकर मेरे हर्षकी सीमा नहीं रह गयी है। बुद्धिमान् अर्जुनने यह अत्यन्त अद्भुत पराक्रम किया है
priyam etad upaśrutya tvattaḥ puṣkaralocana | kamalanayana kṛṣṇa yathā tairṇe icchāvān puruṣaḥ samudrasya pāraṃ na prāpnoti tathā tava mukhāt idaṃ priyaṃ vārttāṃ śrutvā mama harṣasya sīmā nāsti | buddhimān arjunaḥ etad atyadbhutaṃ parākramaṃ kṛtavān |
পুষ্কৰলোচন! তোমাৰ মুখৰ পৰা এই প্ৰিয় সংবাদ শুনি মোৰ হর্ষৰ সীমা নাথাকিল। যেনেকৈ সাঁতুৰি সমুদ্ৰ পাৰ হ’বলৈ ইচ্ছা কৰা মানুহেও পৰ তীৰ নাপায়, তেনেকৈ এই আনন্দৰো মোৰ ওচৰত অন্ত দেখা নাযায়। বুদ্ধিমান অৰ্জুনে এক আশ্চৰ্য পৰাক্ৰম সাধন কৰিছে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how truthful, trusted speech can intensify righteous inspiration: Sañjaya’s boundless joy arises from hearing a ‘dear report’ directly from Kṛṣṇa, and it culminates in honoring Arjuna’s wise, extraordinary valor—suggesting that discernment (buddhi) and heroic effort (parākrama) are to be celebrated when aligned with dharma.
Sañjaya addresses Kṛṣṇa with affectionate epithets (‘lotus-eyed’) and says that hearing pleasing news from Kṛṣṇa has made his joy limitless. He uses an ocean-crossing simile to express the immeasurable nature of his delight, then credits Arjuna with performing an astonishing act of prowess.