द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
मुमुचु: सूर्यरश्म्याभान् शतश: फाल्गुनं प्रति । उन कौरव-सैनिकोंने सर्पके शरीरके समान प्रतीत होनेवाली अपनी भुजाओंद्वारा धनुषोंको नवाकर अर्जुनपर सूर्यकी किरणोंके समान चमकीले सैकड़ों बाण छोड़े ।। ततस्तानस्यमानांश्व किरीटी युद्धदुर्मद:
mumucuḥ sūryaraśmyābhān śataśaḥ phālgunaṃ prati |
সঞ্জয়ে ক’লে—ফাল্গুন (অৰ্জুন)ৰ প্ৰতি সূৰ্যৰশ্মিৰ দৰে দীপ্ত শ শত বাণ তেওঁলোকে নিক্ষেপ কৰিলে। তেতিয়া যুদ্ধমদে দুঃদমনীয় কিৰীটধাৰীয়ে সেই ধাৱমান বাণসমূহ দেখিলে।
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, extraordinary skill and courage can be driven by opposing loyalties; it implicitly invites reflection on dharma in conflict—power and brilliance (sunlike arrows) are ethically neutral until directed by intention and rightful duty.
Sañjaya describes Kaurava troops concentrating their attack on Arjuna (Phālguna), drawing their bows with great force and releasing hundreds of radiant arrows toward him.