Shloka 32
कर्णभीमसेनयुद्धम् | Karṇa–Bhīmasena Engagement
Chapter 111
तावकाश्च हत॑ दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रे महाबलम्,भरतश्रेष्ठ! टूट-फ़ूटकर गिरे हुए पर्वतके समान महाबली राक्षसराज अलम्बुषको मारा गया देख आपके शूरवीर योद्धा तथा उनकी सारी सेनाएँ हाहाकार करने लगीं
sañjaya uvāca | tāvakāś ca hataṃ dṛṣṭvā rākṣasendre mahābalam, bharataśreṣṭha! ṭūṭa-phūṭa-kara gire hue parvatake samāna mahābalī rākṣasarāja alambuṣako mārā gayā dekh āpake śūravīra yoddhā tathā unakī sārī senāeṃ hāhākāra karane lagīṃ |
সঞ্জয়ে ক’লে—হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! মহাবলী ৰাক্ষসেন্দ্ৰ অলম্বুষ ভগ্ন পৰ্বতৰ দৰে পতিত হৈ নিহত হোৱা দেখি তোমাৰ শূৰ যোদ্ধাসকল আৰু সমগ্ৰ সেনাই হাহাকাৰ তুলিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even extraordinary physical power and fearsome reputation cannot secure stability in an unrighteous war; when a key champion falls, collective confidence collapses, reminding listeners that strength without dharmic grounding is fragile.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the mighty Rākṣasa leader Alambuṣa has been slain; seeing him fallen like a broken mountain, the Kaurava warriors and their entire host cry out in alarm and grief.