भीमकर्णसमागमः | Bhīma–Karṇa Encounter
ततः प्रहृष्टो दाशा्: पाण्डवश्ष धनंजय: । व्यक्रोशेतां महानादं दश्मतुश्चाम्बुजोत्तमौ,तब हर्षमें भरे हुए श्रीकृष्ण और पाण्डुनन्दन अर्जुनने बड़े जोरसे सिंहनाद किया और अपने उत्तम शंखोंको बजाया
tataḥ prahṛṣṭau dāśārhaḥ pāṇḍavaś ca dhanañjayaḥ | vyakrośetāṃ mahānādaṃ dadhmatuś cāmbujo-uttamau ||
তাৰ পাছত হৰ্ষে পূৰ্ণ দাশাৰ্হ (শ্ৰীকৃষ্ণ) আৰু পাণ্ডৱ ধনঞ্জয় (অৰ্জুন)এ মহানাদে সিংহনাদ কৰিলে আৰু নিজৰ উৎকৃষ্ট শঙ্খ ফুঁকল।
संजय उवाच
Even amid violence and uncertainty, righteous action requires inner steadiness and courageous resolve; the conch-blast symbolizes commitment to duty (svadharma) rather than mere aggression.
Sañjaya reports that Kṛṣṇa and Arjuna, heartened and confident, shout a great roar and blow their conches, signaling readiness and rallying their side in the battle setting of the Droṇa Parva.