Shloka 22
भीमसेन-द्रोण-संग्रामः
Bhīmasena and Droṇa: Containment, Advance, and Recognition
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात् । अन्येभ्य: पार्थिवेभ्यक्षु भास्वन्ताविव भास्करौ,इन दोनोंके मुखकी कान्ति वैसी ही थी, ऐसा सभी सैनिक मान रहे थे। विषधर सर्प और प्रज्वलित अग्निके समान भयंकर द्रोणाचार्य तथा अन्य नरेशोंके हाथसे छूटे हुए दो प्रकाशमान सूर्योके सदृश श्रीकृष्ण और अर्जुनको वहाँ देखकर आपके समस्त सैनिक सब ओरसे कोलाहल मचा रहे थे
sañjaya uvāca |
droṇād āśīviṣākārāj jvalitād iva pāvakāt |
anyebhyaḥ pārthivebhyaś ca bhāsvantāv iva bhāskarau ||
সঞ্জয়ে ক’লে— বিষধৰ সাপৰ দৰে ভয়ংকৰ দ্ৰোণ আৰু অন্য ৰজাসকলৰ প্ৰজ্বলিত অগ্নিৰ দৰে আক্রমণৰ পৰা যেন মুক্ত হৈ ওলাই অহা, তেওঁলোক দুয়োটা দুটা দীপ্তিমান সূৰ্যৰ দৰে দেখা গ’ল। তাত শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু অৰ্জুনক এনে জ্যোতিত উজ্জ্বল দেখি আপোনাৰ সকলো সৈন্যই চাৰিওফালে কোলাহল তুলিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how moral and spiritual force, embodied in the Kṛṣṇa–Arjuna alliance, can overturn even overwhelming martial pressure: their radiance becomes a sign of resilience and righteous resolve, affecting the enemy’s morale as much as weapons do.
In the thick of battle, Kṛṣṇa and Arjuna appear after escaping intense danger posed by Droṇa and other kings. Their brilliance is compared to two suns, and the Kaurava troops react with loud commotion, astonished and alarmed at their survival and splendor.