भीष्मस्य मध्याह्नयुद्धवर्णनम् / Mid-day Battle Description: Bhīṣma Engaged by the Pāñcālas
रथैश्व सर्वतो भग्नै: किड़किणीजालभूषितै: । वाजिभिश्ष हतैर्बाणै: स्रस्तजिद्लैः सशोणितै:,सब ओर क्षुद्रधघण्टिकाओंके जालसे विभूषित टूटे-फूटे रथ पड़े थे। बाणोंसे मारे गये घोड़े खूनसे लथपथ हो जीभ निकाले ढेर हो रहे थे
sañjaya uvāca | rathaiś ca sarvato bhagnaiḥ kiḍkiṇījālabhūṣitaiḥ | vājibhiś ca hatair bāṇaiḥ srastajihvaiḥ saśoṇitaiḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—সৰ্বদিশে সৰু সৰু ঘণ্টাৰ জালে ভূষিত ভাঙি-পৰা ৰথ পৰি আছিল। বাণেৰে নিহত ঘোঁৰাবোৰ ৰক্তে লথপথ, জিভা ওলাই ঢেৰ হৈ পৰি আছিল।
संजय उवाच
The verse offers a stark reminder of the ethical and human (and animal) cost of war: glory and martial display collapse into ruin, urging reflection on how dharma is tested amid violence and ambition.
Sañjaya describes the battlefield aftermath: shattered, ornamented chariots lie scattered, and horses pierced by arrows fall bloodied with tongues hanging out—an intense visual of the carnage at Kurukṣetra.