Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
रुक्मदण्डां महाशक्ति जग्राहाग्निशिखोपमाम् । चिक्षेप तां राक्षसस्य तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत्,त्रिशूलको दो टुकड़ोंमें कटकर गिरा हुआ देख राजा भगदत्तने आगकी लपटोंसे वेष्टित तथा सुवर्णमय दण्डसे विभूषित एक महाशक्ति हाथमें ली और उसे राक्षसपर चला दिया। फिर वे बोले--खड़ा रह, खड़ा रह
sañjaya uvāca | rukmadaṇḍāṃ mahāśaktiṃ jagrāhāgniśikhopamām | cikṣepa tāṃ rākṣasasya tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt ||
সঞ্জয়ে ক’লে— ত্ৰিশূলধাৰীজনক দু’খণ্ড হৈ কটা পৰি থকা দেখি ৰজা ভগদত্তে সোণৰ দণ্ডেৰে ভূষিত, অগ্নিশিখাৰ দৰে দীপ্ত এক মহাশক্তি হাতত ল’লে। তেওঁ সেই শক্তি ৰাক্ষসৰ ওপৰত নিক্ষেপ কৰি ক’লে— “থিয় হওঁ! থিয় হওঁ!”॥
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, anger and pride can intensify conflict—prompting the use of increasingly destructive weapons. It implicitly invites reflection on restraint (dama) and the ethical cost of violence even within kṣatriya duty.
Sañjaya narrates that King Bhagadatta, after seeing the trident-bearer cut down, takes up a flame-like great spear with a golden shaft and hurls it at a rākṣasa opponent, shouting a taunt: “Stand! Stand!”