Shloka 46
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
एते हि बहव: शूरा: कृतास्त्रा युद्धदुर्मदा: । यथा हन्युर्न नः सेनां तथा माधव चोदय,“हृषीकेश! जहाँ ये बहुत-से रथ जा रहे हैं, उधर ही अपने घोड़ोंको हाँकिये। माधव! ये अस्त्र-विद्याके विद्वान् तथा रण-दुर्मद बहुसंख्यक शूरवीर जिस प्रकार हमारी सेनाका विनाश न कर सकें, उसी तरह इस रथको वहाँ ले चलिये”
ete hi bahavaḥ śūrāḥ kṛtāstrā yuddha-durmadāḥ | yathā hanyur na naḥ senāṃ tathā mādhava codayā || hṛṣīkeśa! yatraite bahavo rathā yānti, tatrāśvān codayā | mādhava! ete astravidyā-vidaḥ raṇa-durmadā bahusaṅkhyakāḥ śūrāḥ yathā asmākaṃ senāyā vināśaṃ na kuryuḥ, tathā imaṃ rathaṃ tatra naya ||
সঞ্জয়ে ক’লে—“কাৰণ এয়া বহু শূৰ—অস্ত্ৰবিদ্যাত সিদ্ধ আৰু যুদ্ধ-মদত মত্ত। মাধৱ! ৰথখন তেনেকৈ চলাও যাতে সিহঁতে আমাৰ সেনাক বধ কৰিব নোৱাৰে। হৃষীকেশ! য’ত বহু ৰথ গতি কৰিছে, সেই দিশলৈ অশ্বসকলক প্ৰেৰণা দিয়া—ৰণগৰ্বত মত্ত এই অসংখ্য অস্ত্ৰকুশলী বীৰে যেন আমাৰ বল ধ্বংস কৰিব নোৱাৰে।”
संजय उवाच