Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
ततः शरसहस्राणि बहूनि भरतर्षभ | प्रेषयामास समरे द्रौणि: परमकोपन:,भरतश्रेष्ठ) तब परम क्रोधी अश्वत्थामाने समरभूमिमें शिखण्डीपर कई हजार बाणोंकी वर्षा की
tataḥ śarasahasrāṇi bahūni bharatarṣabha | preṣayāmāsa samare drauṇiḥ paramakopanaḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—তাৰ পাছত, হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! পৰম ক্ৰোধে দ্ৰৌণি অশ্বত্থামাই সমৰত বহু সহস্ৰ শৰ প্ৰক্ষেপ কৰি শৰবৃষ্টি নামালে।
संजय उवाच
The verse highlights how uncontrolled anger (kopa) intensifies violence: even legitimate warrior prowess, when driven by wrath, becomes a force of excessive destruction, warning that inner discipline is essential to dharma in war.
Sañjaya reports that Drauṇi (Aśvatthāmā), in great fury, releases a massive volley—thousands of arrows—during the battle, escalating the combat’s ferocity.