Shloka 15
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
दृष्टवा रथस्थांस्तान् शूरान् सूर्याग्निसमतेजस: । सवनिव महेष्वासान् भ्राजमानान् श्रिया वृतान्
sañjaya uvāca |
dṛṣṭvā rathasthāṁs tān śūrān sūryāgnisamatejasaḥ |
savanīva maheṣvāsān bhrājamānān śriyā vṛtān |
সঞ্জয়ে ক’লে—ৰথাৰূঢ় সেই শূৰসকলক দেখি—যাঁরা সূৰ্য আৰু অগ্নিৰ ন্যায় তেজস্বী, মহাধনুৰ্ধৰ, শোভাৰে দীপ্ত আৰু শ্ৰীয়ে আৱৃত—(বিপক্ষৰ) যোদ্ধাসকল যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পিছু হটিল; সেই মহাসমৰত কেৱল তোমাৰ মহাবলী পুত্ৰ ভীমসেনেই পিছু হটিল নাছিল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral-psychological dimension of kṣatriya-dharma: true valor is steadiness under fear and awe. Many withdraw when confronted by overwhelming splendor and power, while Bhīma stands firm—illustrating courage as ethical resolve, not mere aggression.
Sañjaya describes a battlefield moment: formidable chariot-borne heroes, blazing like sun and fire and adorned with splendor, advance. Their appearance intimidates others into retreat; Bhīmasena alone remains unshaken and does not fall back.