Shloka 36
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तथैव पार्षतं शूरं शल्य: समितिशोभन: । आजचघानोरसि क्रुद्धस्ततो युद्धमवर्तत,इसी प्रकार संग्राममें शोभा पानेवाले शल्यने भी क्रुद्ध होकर शूरवीर धृष्टद्युम्नकी छातीपर प्रहार किया। फिर तो वहाँ भयंकर युद्ध छिड़ गया
tathaiva pārṣataṃ śūraṃ śalyaḥ samitiśobhanaḥ | ājaghānorasi kruddhas tato yuddham avartata ||
ঠিক তেনেদৰে সমৰশোভিত শল্য ক্ৰোধে বীৰ পাৰ্ষত ধৃষ্টদ্যুম্নৰ বক্ষত আঘাত কৰিলে। তেতিয়াই সেই ৰণক্ষেত্ৰত ভয়ংকৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হ’ল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) in the battlefield context quickly intensifies conflict. Even within kṣatriya-dharma, loss of inner restraint can turn a single strike into a wider, more destructive engagement.
Sañjaya reports that Śalya, renowned for prowess in battle, angrily strikes Dhṛṣṭadyumna (the Pārṣata) on the chest; as a result, a fierce fight breaks out there.