Shloka 94
स वासुदेव: प्रगृहीतचक्र: संवर्तयिष्यन्निव सर्वलोकम् | अभ्युत्पतल्लोकगुरुर्ब भासे भूतानि थक्ष्यन्निव धूमकेतु:,वे जगदगुरु वसुदेवनन्दन श्रीकृष्ण हाथमें चक्र ले मानो सम्पूर्ण जगत्का संहार करनेके लिये उद्यत थे और समस्त प्राणियोंको जलाकर भस्म कर डालनेके लिये उठी हुई प्रलयाग्निके समान प्रकाशित हो रहे थे
sa vāsudevaḥ pragṛhītacakraḥ saṃvartayiṣyann iva sarvalokam | abhyutpatal lokagurur babhāse bhūtāni dhakṣyann iva dhūmaketuḥ ||
হাতে চক্ৰ ধৰি বাসুদেৱনন্দন শ্ৰীকৃষ্ণ যেন সমগ্ৰ লোকক সংৱৰ্ত (প্ৰলয়) কৰিবলৈ উদ্যত—এনে দেখা গ’ল। লোকগুৰু তেওঁ আগলৈ ঝাঁপি পৰি ধূমকেতুৰ দৰে দীপ্তিমান হৈ উঠিল, যেন সকলো প্ৰাণীক দগ্ধ কৰি ভস্ম কৰিব।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that divine power is not mere spectacle: it stands ready to uphold dharma when moral order is threatened. Kṛṣṇa’s raised discus symbolizes decisive, righteous intervention—an ethical warning that adharma can provoke overwhelming consequences.
Sañjaya narrates Kṛṣṇa’s sudden, blazing advance with the discus in hand. His appearance is compared to a world-ending force and a comet, conveying that he seems prepared to destroy or burn everything—an intense moment of divine fury within the battlefield context.