Shloka 136
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
महत् कृतं कर्म धनंजयेन कर्तु यथा नाहति कश्चिदन्य: । उस समय रात्रिके आरम्भमें कौरवोंके दलमें बड़ा भयंकर कोलाहल होने लगा। वे आपसमें कहने लगे--“आज अर्जुनने रणक्षेत्रमें दस हजार रथियोंका विनाश करके सात सौ हाथी मार डाले हैं। प्राच्य, सौवीर, क्षुद्रक और मालव सभी क्षत्रियगणोंको मार गिराया है। धनंजयने जो महान् पराक्रम किया है, उसे दूसरा कोई वीर नहीं कर सकता' ।। १३४-१३५ - श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्न राजा तथैव दुर्मर्षणचित्रसेनौ
sañjaya uvāca | mahat kṛtaṃ karma dhanañjayena kartuṃ yathā nāhati kaścid anyaḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—ধনঞ্জয় (অৰ্জুন) এনে এক মহৎ কৰ্ম সাধন কৰিছে, যি অন্য কোনো মানুহে কৰিব নোৱাৰে। সেই সময় ৰাত্ৰিৰ আৰম্ভণিত কৌৰৱ সেনাৰ মাজত ভয়ংকৰ কোলাহল উঠিল। তেওঁলোকে পৰস্পৰে ক’লে—‘আজি পাৰ্থে যুদ্ধক্ষেত্ৰত দহ হাজাৰ ৰথী ধ্বংস কৰিলে আৰু সাতশ হাতীও বধ কৰিলে। প্ৰাচ্য, সৌবীৰ, ক্ষুদ্ৰক আৰু মালৱ—এই সকলো ক্ষত্ৰিয়গণক তেওঁ মাটিত পেলাই দিলে। ধনঞ্জয়ৰ এই মহাপৰাক্ৰম অন্য কোনো বীৰে কৰিব নোৱাৰে।’
संजय उवाच