Shloka 13
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
वराश्चनरनागानां शरीरप्रभवा तदा | परलोकार्णवमुखी गृध्रगोमायुमोदिनी,रणक्षेत्रमें बड़े वेगसे रक्तकी नदी बह चली, जो देखनेमें बड़ी भयानक थी। हाथियोंके शरीर उसके भीतर शिलाखण्डोंके समान जान पड़ते थे। खून और मांस कीचड़के समान प्रतीत होते थे। बड़े-बड़े हाथी, घोड़े और मनुष्योंके शरीरोंसे ही वह नदी निकली थी और परलोकरूपी समुद्रकी ओर प्रवाहित हो रही थी। वह रक्त-मांसकी नदी गीधों और गीदड़ोंको आनन्द प्रदान करनेवाली थी
sañjaya uvāca |
varāś ca nara-nāgānāṃ śarīra-prabhavā tadā |
paralokārṇava-mukhī gṛdhra-gomāyu-modinī ||
সঞ্জয়ে ক’লে—তেতিয়া বৰাহ, মানুহ আৰু হাতীৰ দেহৰ পৰা জন্ম লোৱা এটা নদী উথলি উঠিল, যি পৰলোক-সমুদ্ৰৰ ফালে ব’বলৈ ধৰিলে। সি গিধ আৰু শিয়ালক আনন্দ দিছিল। ৰণক্ষেত্ৰত মহাবেগে ৰক্তনদী ব’বলৈ ধৰিলে; তাৰ ভিতৰত হাতীৰ দেহ শিলাখণ্ডৰ দৰে লাগিছিল, আৰু ৰক্ত-মাংস কাদাৰ দৰে প্ৰতীয়মান হৈছিল। ডাঙৰ ডাঙৰ হাতী, ঘোঁৰা আৰু মানুহৰ দেহৰ পৰাই সেই নদী ওলাই পৰলোক-সমুদ্ৰৰ ফালে ব’ই গিধ-শিয়ালক তৃপ্ত কৰিলে।
संजय उवाच