Shloka 108
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
गाण्डीवधोष: स्तनयित्नुकल्पो जगाम पार्थस्य नभो दिशक्ष । जग्मुश्न॒ बाणा विमला: प्रसन्ना: सर्वा दिश: पाण्डवचापमुक्ता:,अर्जुनके गाण्डीव धनुषका गम्भीर घोष मेघकी गर्जनाके समान आकाश तथा सम्पूर्ण दिशाओंमें फैल गया तथा उनके धनुषके छूटे हुए निर्मल एवं स्वच्छ बाण सम्पूर्ण दिशाओंमें बरसने लगे
sañjaya uvāca |
gāṇḍīvaghoṣaḥ stanayitnukalpo jagāma pārthasya nabho diśaś ca |
jagmuś ca bāṇā vimalāḥ prasannāḥ sarvā diśaḥ pāṇḍavacāpamuktāḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—পার্থৰ গাণ্ডীৱৰ গম্ভীৰ ধ্বনি মেঘগর্জনৰ দৰে আকাশ আৰু সকলো দিশত বিয়পি পৰিল। পাণ্ডৱৰ ধনুৰ পৰা মুক্ত হোৱা নিৰ্মল, দীপ্তিমান বাণসমূহো সকলো দিশলৈ উৰি গৈ ভৰি পৰিল; যেন যুদ্ধ নিৰ্ণায়ক কৰ্মৰ দিশে গতি ল’লে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ethos of resolute action in a righteous struggle: when duty calls, hesitation gives way to focused, disciplined force. The imagery of thunder and all-pervading arrows conveys moral and strategic decisiveness rather than mere violence.
Sañjaya describes Arjuna’s battle-readiness: the roar of the Gāṇḍīva resounds through the sky and directions, and Arjuna’s arrows, bright and swift, surge outward in every quarter—signaling an intense phase of combat on Kurukṣetra.