Shloka 126
आनर्च्छतु: शरैघेरिस्तक्षमाणौ परस्परम् | उन दोनोंमें बड़ा भयंकर रोमांचकारी युद्ध हुआ। सात्यकिने कृतवर्माको और कृतवर्मनि सात्यकिको भयंकर बाणोंसे घायल करते हुए एक-दूसरेको बड़ी पीड़ा पहुँचायी
sañjaya uvāca |
ānarcchatuḥ śaraiḥ ghoraiḥ kṣatamāṇau parasparam |
তাৰপাছত তেওঁলোকে দুয়ো ঘোৰ বাণেৰে পৰস্পৰক আক্ৰমণ কৰি, একে আনক আঘাত কৰিবলৈ ধৰিলে; এইদৰে সাত্যকি আৰু কৃতৱৰ্মাৰ মাজত অতি ভয়ংকৰ আৰু ৰোমাঞ্চকৰ যুদ্ধ হ’ল, আৰু দুয়োয়ে পৰস্পৰক তীব্ৰ যন্ত্ৰণা দিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim reciprocity of violence in war: when duty is framed as combat, even great warriors become instruments of mutual suffering. It implicitly invites reflection on restraint and the heavy cost that accompanies kṣatriya valor.
Sañjaya describes Sātyaki and Kṛtavarman engaging in a terrifying exchange of arrows. Both are wounded as they strike each other repeatedly, producing an intense and fearsome duel on the battlefield.