Arjuna–Bhīṣma Strategic Engagement and Mutual Arrow-Interdiction (भीष्मार्जुनसमागमः)
अथ ते द्रौपदीपुत्रा: सौभद्रश्न महारथ: । नकुल: सहदेवश्व धृष्टद्युम्नश्व॒ पार्षत:
atha te draupadīputrāḥ saubhadraś ca mahārathaḥ | nakulaḥ sahadevaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ ||
তাৰ পাছত দ্ৰৌপদীৰ পুত্ৰসকল, মহাৰথী সৌভদ্ৰ (অভিমন্যু), নকুল, সহদেৱ আৰু পাৰ্ষত-পুত্ৰ ধৃষ্টদ্যুম্ন—এই সকলো মহাবলী যোদ্ধা আগবাঢ়িল। বজ্ৰৰ দৰে মহাবেগী তীক্ষ্ণ, ক্ষিপ্ৰ বাণেৰে ধৃতৰাষ্ট্ৰ-পুত্ৰসকলক পীড়া দি দি তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল।
संजय उवाच
The verse underscores the Mahābhārata’s battlefield ethic: warriors act with disciplined force in accordance with kṣatriya-duty, yet the imagery of crushing advance also hints at the heavy moral weight and suffering inherent in war.
Sañjaya reports that the Pāṇḍava-aligned heroes—Draupadī’s sons, Abhimanyu, Nakula, Sahadeva, and Dhṛṣṭadyumna—charge the Kaurava forces, striking them with sharp arrows and pressing forward with overwhelming momentum.