Shloka 65
सम्पूर्ण गोपनीयोंसे अति गोपनीय मेरे परम रहस्ययुक्त वचनको तू फिर भी सुनरें। तू मेरा अतिशय प्रिय है,* इससे यह परम हितकारक वचन मैं तुझसे कहूँगा ।। मन्मना भव मद्धक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु । मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोडसि मे,हे अर्जुन! तू मुझमें मनवाला हो, मेरा भक्त बन, मेरा पूजन करनेवाला होः और मुझको प्रणाम कर*। ऐसा करनेसे तू मुझे ही प्राप्त होगा,5 यह मैं तुझसे सत्य प्रतिज्ञा करता हूँ;* क्योंकि तू मेरा अत्यन्त प्रिय है
sarva-guhyatamaṁ bhūyaḥ śṛṇu me paramaṁ vacaḥ | iṣṭo 'si me dṛḍham iti tato vakṣyāmi te hitam || man-manā bhava mad-bhakto mad-yājī māṁ namaskuru | mām evaiṣyasi satyaṁ te pratijāne priyo 'si me ||
সকলো গোপনীয়ৰ ভিতৰত অতি গোপন মোৰ পৰম বচন পুনৰ শুনা। তুমি মোৰ অতি প্ৰিয়; সেয়ে তোমাৰ পৰম মঙ্গলৰ বাবে মই কওঁ— “মন্মনা ভব মদ্ভক্তো মদ্যাজী মাং নমস্কুরু। মামেবৈষ্যসি সত্যং তে প্ৰতিজানে প্ৰিয়োऽসি মে॥” অৰ্থাৎ, হে অৰ্জুন! মন মোৰ মাজত স্থিৰ কৰা, মোৰ ভক্ত হোৱা, মোৰ পূজা কৰা আৰু মোক প্ৰণাম কৰা। তেনে কৰিলে তুমি নিশ্চয়েই মোকেই লাভ কৰিবা—এই সত্য প্ৰতিজ্ঞা মই তোমাক দিছোঁ; কিয়নো তুমি মোৰ প্ৰিয়।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Krishna gives the most confidential instruction: fix the mind on Him, become His devotee, worship Him, and bow to Him. This wholehearted devotion and surrender is presented as the sure path to attaining Him, guaranteed by His personal promise.
Near the conclusion of Krishna’s counsel on the battlefield, He reiterates the essence of His guidance to Arjuna as a final, intimate assurance—spoken out of affection—summarizing the practical stance Arjuna should adopt amid moral conflict: surrender through devotion.