Shloka 29
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
सम्बन्ध-- आत्मतत्त्व अत्यन्त दुर्बोध होनेके कारण उसे समझानेके लिये भगवान्ने उपर्युक्त शलोकोद्वारा भिन्न-भिन्न प्रकारसे उसके स्वरूपका वर्णन किया: अब अगले शलोकमें उस आत्मतत्त्वके दर्शन
āścaryavat paśyati kaścid enam āścaryavad vadati tathaiva cānyaḥ | āścaryavac cainam anyaḥ śṛṇoti śrutvāpy enaṁ veda na caiva kaścit ||
কোনো দুৰ্লভ মহাপুৰুষ এই আত্মাক আশ্চৰ্যৰ দৰে দৰ্শন কৰে; আন এজন দুৰ্লভেই একে আশ্চৰ্যৰ দৰে বৰ্ণনা কৰে; আৰু আন এজন যোগ্য ব্যক্তি একে আশ্চৰ্যৰ দৰে শুনে; তথাপি শুনিও বহুতে একে সত্যৰূপে জানিব নোৱাৰে—ইমানেই সূক্ষ্ম আৰু দুৰ্বোধ আত্মতত্ত্ব।
संजय उवाच
Educational Q&A
The Self (ātman) is exceedingly subtle: true seeing, teaching, and even receptive hearing of it are rare, and mere listening does not guarantee realization.
In the Bhishma Parva discourse on the Self’s nature, Sanjaya reports a teaching that emphasizes how uncommon genuine insight into the ātman is—some see it, some can explain it, some can hear it properly, yet many still fail to understand.