तदैव निहतान् मन्ये कुरूनन्यांश्व॒ पाण्डवै: | न प्राहरद् यदा भीष्मो घृणित्वाद् द्रपदात्मजम्,भीष्मजीने अपनी दयालुताके कारण जब ट्रुपदकुमार शिखण्डीपर प्रहार करनेसे हाथ खींच लिया, तभी मैंने यह समझ लिया था कि अब पाण्डवोंके हाथसे अन्य कौरव भी अवश्य मारे जायँगे
ভীষ্মে কৰুণাবশে দ্ৰুপদপুত্ৰ শিখণ্ডীৰ ওপৰত প্ৰহাৰ নকৰাকৈ হাত আঁতৰাই লোৱাৰ লগে লগে, মই বুজিছিলোঁ—এতিয়া পাণ্ডৱসকলৰ হাতত অন্য কৌৰৱসকলও নিশ্চয়েই নিহত হ’ব।
धृतराष्ट उवाच