Shloka 72
अभिद्रवत गाड़ेयं मा वो5स्तु भयमण्वपि | इसी समय राजा युधिष्ठिरने अपने सैनिकोंको आज्ञा दी--“वीरो! गंगानन्दन भीष्मपर आक्रमण करो। उनकी ओरसे तुम्हारे मनमें तनिक भी भय नहीं होना चाहिये” || ७१ है ।। अथ ते तोमरै: प्रासैर्बाणौघैश्ष॒ समनन्तत:,तदनन्तर वे पाण्डव-सैनिक सब ओरसे तोमर, प्रास, बाणसमुदाय, पट्टिश, खड़्ग, तीखे नाराच, वत्सदन्त तथा भल्लोंका प्रहार करते हुए एकमात्र भीष्मकी ओर दौड़े
sañjaya uvāca | abhidravata gāṅgeyaṃ mā vo 'stu bhayam aṇv api | atha te tomaraiḥ prāsair bāṇaughaiś ca samanantataḥ paṭṭiśaiḥ khaḍgaiś ca tīkṣṇair nārācair vatsadantaiś ca bhallaiś ca praharanta ekaṃ bhīṣmam abhidudruvuḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—“গঙ্গানন্দন ভীষ্মৰ ওপৰত ধাৱা কৰা; তোমালোকৰ মনত অণুমাত্ৰও ভয় নাথাকক।” তেতিয়া যুধিষ্ঠিৰৰ আদেশত পাণ্ডৱ সৈন্যসকলে চাৰিওফালৰ পৰা কেৱল ভীষ্মৰ দিশে ধাৱা কৰিলে আৰু তোমৰ, প্ৰাস, বাণৰ বৰ্ষা, পট্টিশ, খড়্গ, তীক্ষ্ণ নাৰাচ, বৎসদন্ত আৰু ভল্লেৰে প্ৰহাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kshatriya-dharma in battle: fear must be mastered and courage cultivated, especially when confronting a revered and powerful elder like Bhishma. Leadership here functions ethically by steadying the troops—removing panic so action can be guided by duty rather than terror.
Sanjaya reports that Yudhishthira orders the Pandava forces to charge Bhishma (Gāṅgeya) without even slight fear. The soldiers then surge from all directions, assailing Bhishma alone with multiple weapons—javelins, spears, volleys of arrows, axes, swords, and specialized arrow types.