Shloka 13
ततः किरीटी संरब्धो भीष्ममेवाभ्यधावत,अताडयन् रणे भीष्मं सहिता: सर्वसृञज्जया: । समस्त सूंजय वीर एक साथ संगठित हो भयंकर शतघ्नी, परिघ, फरसे, मुद्गर, मुसल, प्रास, गोफन, स्वर्णमय पंखवाले बाण, शक्ति, तोमर, कम्पन, नाराच, वत्सदन््त और भुशुण्डी आदि अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा रणभूमिमें भीष्मको सब ओरसे पीड़ा देने लगे
tataḥ kirīṭī saṃrabdho bhīṣmam evābhyadhāvat | atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
সঞ্জয়ে ক’লে—তাৰ পাছত কিৰীটধাৰী অৰ্জুন ক্ৰোধ আৰু দৃঢ় সংকল্পেৰে উদ্দীপ্ত হৈ সোজাকৈ ভীষ্মৰ ফালে ধাৱি গ’ল। আৰু সমস্ত সৃঞ্জয় বীৰ একত্ৰ হৈ ৰণভূমিত সকলো দিশৰ পৰা ভীষ্মক আঘাত কৰিবলৈ ধৰিলে, তেওঁক নিৰন্তৰ হেঁচা দি চাপত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰি। এই দৃশ্যত ক্ষত্ৰিয়ধৰ্মৰ কঠোৰতা প্ৰকাশ পায়—অজেয় পিতামহক ৰোধ কৰিবলৈ সংগঠিত বল একত্ৰ হয়, আৰু শ্ৰদ্ধা-কৰ্তব্যৰ দ্বন্দ্ব অস্ত্ৰঘোষৰ তলত অন্তৰ্নিহিত হৈ থাকে।
संजय उवाच