Shloka 49
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
गाड़ेयस्त्वब्रवीत् पार्थ धन्विश्रेष्ठमरिंदम । शत्रुदमन नरेश! उस समय शान्तनुकुमार गंगानन्दन भीष्मने धनुर्धरोंमें श्रेष्ठ कुन्तीपुत्र अर्जुनकी उस फुर्तीके लिये उनकी भूरि-भूरि प्रशंसा की और इस प्रकार कहा-- || ४८ || साधु साधु महाबाहो साधु कुन्तीसुतेति च,“महाबाहो! कुन्तीकुमार! बहुत अच्छा, बहुत अच्छा, तुम्हें साधुवाद।” ऐसा कहकर भीष्मने पुनः दूसरा सुन्दर धनुष लेकर समरांगणमें अर्जुनके रथकी ओर बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी
sañjaya uvāca | gāḍeyaḥ tv abravīt pārtha dhanviśreṣṭham ariṃdama | śatrudamana nareśa! tasmin samaye śāntanukumāro gaṅgānandano bhīṣmo dhanurdharāṇāṃ śreṣṭhaṃ kuntīputram arjunam tasya tvaritāyāḥ bhūri-bhūri praśaśaṃsa, evaṃ ca uvāca— || 49 || sādhu sādhu mahābāho sādhu kuntīsuteti ca | “mahābāho! kuntīkumarā! bahu śobhanam, bahu śobhanam; tubhyaṃ sādhuvādaḥ” iti uktvā bhīṣmaḥ punaḥ anyat sundaraṃ dhanuḥ gṛhītvā samarāṅgaṇe arjunasya rathāya bāṇavarṣaṃ prārabdhavān |
সঞ্জয় ক’লে— তেতিয়া গঙ্গানন্দন, শান্তনুপুত্ৰ ভীষ্মে ক’লে— “পার্থ! ধনুৰ্ধৰসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ, অৰিন্দম! সাধু, সাধু, মহাবাহো! সাধু, কুন্তীসুত!” এইদৰে কৈ তেওঁ পুনৰ এটা সুন্দৰ ধনু গ্ৰহণ কৰি সমৰভূমিত অৰ্জুনৰ ৰথৰ ফালে শৰবৃষ্টি আৰম্ভ কৰিলে।
संजय उवाच