Shloka 246
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
चापैश्वन बहुधा च्छिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी । माननीय प्रजानाथ! वरूथोंसहित टूटे हुए रथ
cāpaiś ca bahudhā chinnaiḥ samāstīryata medinī |
সঞ্জয়ে ক’লে—হে প্ৰজানাথ! তাত ভূমি সৰ্বত্র বহু টুকুৰাত ভাঙি পৰা ধনু, বৰূথসহ ভাঙা ৰথ, নিহত ৰথী, কটা শৰ, বর্ম, পট্টিশ, গদা, ভিন্দিপাল, তীক্ষ্ণ সায়ক, ছিন্নভিন্ন অনুকর্ষ-উপাসঙ্গ, চকা, কটা বাহু, ধনু, খড়্গ, কুণ্ডলসহ মস্তক, পাদৰক্ষা, আঙুলিৰক্ষা, পতিত ধ্বজ—এই সকলোৰে দ্বাৰা আচ্ছাদিত হৈ পৰিছিল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the stark cost of war: weapons meant for prowess end as debris, and the earth itself becomes a record of violence. It implicitly cautions against pride in martial strength and highlights the transience of power when dharma collapses into slaughter.
Sañjaya is describing the battlefield scene: the ground is so thickly strewn with broken bows that it appears covered or carpeted by them, emphasizing the intensity of the fighting and the scale of destruction.