Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वर: । त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यथे शरै:,तब रथियोंमें श्रेष्ठ अर्जुनने सिंहनाद करके समरांगणमें पुत्रसहित त्रिगर्तराज सुशर्माको अपने बाणोंसे घायल कर दिया
arjunastu raṇe nādaṃ vinadya rathināṃ varaḥ | trigartarājaṃ samare saputraṃ vivyathe śaraiḥ ||
তেতিয়া ৰথীসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ অৰ্জুনে যুদ্ধনাদ কৰি সমৰক্ষেত্ৰত পুত্ৰসহ ত্ৰিগৰ্তৰাজ সুশৰ্মাক নিজৰ বাণে বিদ্ধ কৰি আহত কৰিলে।
संजय उवाच
The verse highlights the kshatriya ethic of meeting aggression with disciplined strength: Arjuna asserts battlefield leadership through a rallying roar and decisive, targeted action that restrains an advancing enemy force.
Sanjaya reports that Arjuna, renowned among chariot-fighters, sounds a powerful battle-cry and then wounds the Trigarta king Susharman and his sons with arrows during the fight.