Adhyāya 104 — Śikhaṇḍin-puraskāraḥ (Śikhaṇḍin as Vanguard) and Bhīṣma’s Counter-Advance
छादयामास समरे शरै: संनतपर्वभि: । इस प्रकार महापराक्रमी नरश्रेष्ठ अभिमन्युने उस दुरात्मा राक्षसकी मायाको नष्ट कर दिया और अत्यन्त कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा उसे समरभूमिमें आच्छादित कर दिया
sañjaya uvāca | chādayāmāsa samare śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—সমৰৰ ঘোৰ ঘনত্বত মহাপৰাক্ৰমী নৰশ্ৰেষ্ঠ অভিমন্যুৱে সেই দুৰাত্মা ৰাক্ষসৰ মায়াময় ছলনা ভাঙি নষ্ট কৰিলে। তাৰ পাছত ধৰ্মোচিত ক্ৰোধত দগ্ধ হৈ, বাঁকা গাঁঠযুক্ত বাণৰ প্ৰবল বৰষুণে যুদ্ধক্ষেত্ৰত তাক চাৰিওফালে আচ্ছাদিত কৰি সম্পূৰ্ণৰূপে দমন কৰিলে।
संजय उवाच
The verse contrasts deceptive power (māyā) with disciplined valor and righteous resolve: dharmic strength is shown not by trickery but by steadfast courage and the ability to dispel delusion in the pursuit of one’s duty.
Sañjaya describes Abhimanyu countering and destroying a rākṣasa’s illusory tactics, then, angered, overwhelming him by covering him with a dense volley of arrows on the battlefield.