भीष्म-पर्व अध्याय १०० — त्रिगर्त-आक्रमण, भीष्म-केन्द्रित पुनर्संयोजन, तथा शक्त्यस्त्र-विनिमय
हे कक 80248 [ सर्वतो दिश: । शुश्राव मधुरा नानादेशनिवासिनाम्
he kak 80248 sarvato diśaḥ | śuśrāva madhurā nānādeśanivāsinām | udārasvabhāvavāle rājā duryodhanane us samaya sampūrṇaśatrūṇāṃ saṃhāra-karaṇe samarthaṃ hastī-sūṇḍa-samāna-viśālaṃ astraprahāra-śikṣāyāṃ nipuṇatāṃ prāptāṃ svāṃ dāhiṇīṃ bhujām ūrdhvaṃ kṛtvā sampūrṇa-diśāsu utthitāḥ vividha-deśa-nivāsi-manūṣyāṇāṃ praṇāmāñjalīḥ svīkṛtya teṣāṃ madhurāḥ vācaḥ śuśrāva
কৰ্ণে ক’লে—সৰ্ব দিশৰ পৰা সি মধুৰ বাক্য শুনিলে, যি নানা দেশৰ নিবাসীয়ে কৈছিল। সেই সময়ত স্বভাৱত উদাৰ আৰু সকলো শত্রু বিনাশত সমৰ্থ ৰজা দুৰ্যোধনে হাতীৰ শুঁড়ৰ দৰে বিশাল আৰু অস্ত্ৰ-প্ৰহাৰৰ শিক্ষাত নিপুণ সোঁহাতৰ বাহু ওপৰলৈ তুলিলে; আৰু চাৰিওফালৰ পৰা অৰ্পিত প্ৰণাম গ্ৰহণ কৰি তেওঁলোকৰ প্ৰীতিকৰ ভাষণ শুনিলে।
कर्ण उवाच
The verse highlights a model of kingship where public honor and courteous reception coexist with martial readiness: a ruler is praised for strength and training, yet also for listening and acknowledging the people’s reverence—suggesting that power should be accompanied by dignity and responsiveness.
Karna describes Duryodhana at a moment of public acclaim: people from many regions offer salutations from all directions; Duryodhana raises his powerful, well-trained right arm and accepts their folded-hand greetings while listening to their sweet words.