Shloka 93
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
द्रव्यागमो नृणां सूक्ष्म: पात्रे दानं ततः परम्
dravyāgamo nṛṇāṃ sūkṣmaḥ; pātre dānaṃ tataḥ param | kālād api śraddhā śreṣṭhā; svargadvāraṃ tu sūkṣmam ||
শ্বশুৰে ক’লে—“মানুহৰ বাবে ন্যায়পথে ধন লাভ কৰাৰ উপায় বুজা অতি সূক্ষ্ম বিষয়; কিন্তু তাতকৈও শ্ৰেষ্ঠ হ’ল সেই ধনক যোগ্য পাত্ৰৰ সেৱাত অৰ্পণ কৰা। সাধাৰণ সময়ত দান কৰাতকৈ উত্তম সময়ত দান কৰা অধিক শ্ৰেয়স্কৰ বুলি কোৱা হয়; কিন্তু কালতকৈও মহান হৈছে শ্ৰদ্ধা। স্বৰ্গৰ দুৱাৰ অতি সূক্ষ্ম—মোহবশত মানুহে তাক দেখা নাপায়।”
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Acquire wealth by just means, then dedicate it to worthy recipients; while timing matters in giving, the giver’s śraddhā (faithful, reverent intention) is even more decisive for spiritual fruit, because the path to heaven is subtle and easily missed through delusion.
A father-in-law figure delivers a didactic instruction on dharma: he ranks ethical livelihood, proper charity to a fit recipient, auspicious timing, and finally inner faith as the highest factor, warning that attachment and delusion prevent people from recognizing the subtle ‘gate of heaven.’