Shloka 56
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
किंकराणां तत: पश्चाच्चकार बलिमुत्तमम् | वेदोंके पारंगत विद्वान् पुरोहितने विधिपूर्वक देवताको अत्यन्त प्रिय लगनेवाले समस्त कर्म करके फिर भगवान् शिवके पार्षदोंको उत्तम बलि (भेंट-पूजा) चढ़ायी
kiṅkarāṇāṃ tataḥ paścāc cakāra balim uttamam | vedāṅge pāraṅgato vidvān purohitena vidhipūrvakaṃ devatābhyo 'tyanta-priya-lagnān sarva-karmāṇi kṛtvā punaḥ bhagavataḥ śivasya pārṣadānām uttama-baliṃ (bheṭa-pūjāṃ) samarpayām āsa |
বৈশম্পায়নে ক’লে—তাৰ পাছত তেওঁ প্ৰথমে কিঙ্কৰসকলৰ উদ্দেশে উত্তম বলি অৰ্পণ কৰিলে। তাৰ পিছত বেদত পাৰঙ্গত পুৰোহিতে বিধিপূৰ্বক দেৱতাসকলৰ অতি প্ৰীতিকৰ সকলো কৰ্ম সম্পন্ন কৰি, নিয়মানুসাৰে সকলো শেষ কৰি, ভগৱান শিৱৰ পাৰ্ষদসকলৰ প্ৰতিও পুনৰ শ্ৰেষ্ঠ বলি (ভেট-পূজা) অৰ্পণ কৰিলে।
वैशम्पायन उवाच