Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
अव्यक्तादेव सम्भूत: समसंज्ञां गत: पुन: । तमोरजो भ्यां निर्मुक्त: सत्त्वमास्थाय केवलम्
avyaktād eva sambhūtaḥ samasaṃjñāṃ gataḥ punaḥ | tamo-rajobhyāṃ nirmuktaḥ sattvam āsthāya kevalam ||
সেয়া অব্যক্তৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈ পুনৰ সমতাৰ অৱস্থালৈ গতি কৰে; তমস আৰু ৰজস—এই দুয়ো বন্ধনৰ পৰা মুক্ত হৈ কেৱল সত্ত্বৰ আশ্ৰয় লয়।
वायुदेव उवाच
Liberation is framed as a movement from the unmanifest source into manifest life and then a return to equilibrium, achieved by transcending tamas (inertia/delusion) and rajas (restless desire) and stabilizing in sattva (clarity and harmony).
Vāyu-deva is explaining a philosophical process: how a principle/being arises from the Unmanifest, regains a balanced state, and becomes free by shedding tamas and rajas and abiding in sattva alone.