Shloka 47
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
अपादपाणिपृष्ठं तदशिरस्कमनूदरम् । प्रहीणगुणकर्माणं केवलं विमलं स्थिरम्,जो मनुष्य आत्माको हाथ, पैर, पीठ, मस्तक और उदर आदि अंगोंसे रहित, गुण- कर्मोंसे हीन, केवल, निर्मल, स्थिर, रूप-रस-गन्ध-स्पर्श और शब्दसे रहित, ज्ञेय, अनासक्त, हाड़-मांसके शरीरसे रहित, निश्चिन्त, अविनाशी, दिव्य और सम्पूर्ण प्राणियोंमें स्थित सदा एकरस रहनेवाला जानते हैं, उनकी कभी मृत्यु नहीं होती
apādapāṇipṛṣṭhaṃ tadaśiraskam anūdaram | prahīṇaguṇakarmāṇaṃ kevalaṃ vimalaṃ sthiram ||
বায়ুৱে ক’লে—সেই আত্মাক পদ, হস্ত, পৃষ্ঠ, শিৰ আৰু উদৰবিহীন বুলি জানিবা; সি গুণ আৰু কৰ্মৰ ক্ৰিয়াৰ পৰা মুক্ত, একাকী, নিৰ্মল আৰু অচল। যিয়ে আত্মাক এইদৰে জানে—অনাসক্ত, ইন্দ্ৰিয়গুণাতীত, নশ্বৰ দেহত সীমাবদ্ধ নহয়—সেয়া প্ৰকৃততে মৰে নাহে; কিয়নো এই জ্ঞান অবিনশ্বৰ, দিব্য সত্যত প্ৰতিষ্ঠিত, যি সকলো প্ৰাণীত সমভাবে বিরাজ কৰে।
वायुदेव उवाच