Shloka 736
Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
बहिरात्मान इत्येते दीना: कृषणजीविन: । लोभ
bahirātmāna ity ete dīnāḥ kṛpaṇajīvinaḥ | lobhaḥ, lobhapūrvakaṃ kriyamāṇaṃ karma ca tatkarmotthāni ca sarvāṇi phalāni samabhāvena vastuto na kiṃcid eva | śarīrasya bāhyāṅgāni raktamāṃsasaṅghātādayaḥ parasparāśrayabhūtāḥ | tasmād ete dīnāḥ kṛpaṇāś ca matāḥ ||
বায়ুৱে ক’লে—যিসকলে বাহ্য দেহকেই আত্মা বুলি মানে, তেওঁলোক দীন; কৃপণভাৱে জীৱন যাপন কৰে। লোভ, লোভপ্ৰেৰিত কৰ্ম, আৰু সেই কৰ্মৰ পৰা উৎপন্ন সকলো ফল—সমদৃষ্টিত চালে, তত্ত্বতঃ একো নহয়। দেহৰ বাহ্য অংগসমূহ ৰক্ত-মাংসৰ সমষ্টি মাত্ৰ; পৰস্পৰৰ আশ্ৰয়ে টিকে আছে। সেয়েহে তেওঁলোক দীন আৰু কৃপণ বুলি গণ্য।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Do not mistake the outer body for the Self. Greed-driven action and its rewards are ultimately empty; cultivate equal vision and detach from bodily identification.
Vāyu-deva delivers an instruction that critiques bodily self-identification and condemns greed, framing the body as a perishable aggregate and urging equanimity toward actions and their fruits.