Shloka 25
Brahma-vidyā: Satya–Tapas and the Enumeration of Tattvas
Arjuna–Vāsudeva framed dialogue
उपगम्यर्षय: पूर्व जिज्ञासन्त: परस्परम् । प्रजापतिभरद्वाजी गौतमो भार्गवस्तथा
upagamya ṛṣayaḥ pūrvaṁ jijñāsantaḥ parasparam | prajāpati-bharadvājī gautamo bhārgavas tathā ||
বায়ুৱে ক’লে—প্ৰাচীন কালত ঋষিসকল পৰস্পৰে জিজ্ঞাসা কৰি একত্ৰ হৈছিল—প্ৰজাপতি দক্ষ, ভৰদ্বাজ, গৌতম আৰু ভাৰ্গৱো। কৰ্মৰ নানা পথত ঘূৰি ঘূৰি তেওঁলোক অতি ক্লান্ত হৈছিল। তেতিয়া পৰম বৃদ্ধ অঙ্গিৰা মুনিক অগ্ৰে ৰাখি তেওঁলোক ব্ৰহ্মলোকলৈ গ’ল। তাত সুখাসীন, পাপৰহিত মহাত্মা ব্ৰহ্মাৰ দৰ্শন কৰি সেই ব্ৰাহ্মণ ঋষিসকলে বিনয়ে প্ৰণাম জনাই নিজৰ পৰম কল্যাণ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰিলে।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
When even great sages become uncertain after traversing many approaches to right action, they turn to mutual inquiry and seek authoritative clarification. The verse foregrounds humility, dialogue, and the disciplined pursuit of dharma through questioning rather than dogmatism.
Vāyu begins an illustrative account: eminent sages—Dakṣa, Bharadvāja, Gautama, and a Bhārgava—come together, consult one another, and set out to resolve their doubts about the highest good and proper conduct by approaching a supreme source of knowledge (expanded in the surrounding passage).